ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
Είναι από τις βραδιές που θες να ζεις ξανά και ξανά!Που περιμένεις πώς και πώς τη στιγμή που θα βρεθείς με τις παιδικές σου φίλες, τις συμμαθήτριές σου, τις φίλες από τα παλιά, να μοιραστείς πραγματικές στιγμές απόλαυσης που συνοδεύονται πάντα με άφθονο γέλιο.
Μια τέτοια βραδιά ήταν και η χθεσινή.Μια προσμονή γλυκιά σαν μέλι, με καφέ ή μπύρα για αρχή κι έπειτα ό,τι άλλο τραβάει όρεξη η ψυχούλα σου, κοψίδια, ορεκτικά , ψητά, ούζο ή ρετσίνα και το καλύτερο πάντα για το τέλος, το επιδόρπιο.Αυτό το γλυκό κομμάτι σου αφήνει πάντα μια ωραία αίσθηση, σου γεμίζει την ψυχή και την κρατάει ζωντανή μέχρι την επόμενη συνάντηση.
Είναι μερικές φορές κάποιες στιγμές...
Κι ας κρατάνε τόσο λίγο...
'Ημασταν κάποτε παιδιά και οι αναμνήσεις εκείνης της εποχής χαραγμένες στο μυαλό μας.Παιδιά άλλης γενιάς, δεκαετία του '80, χρόνια νοσταλγικά, χρόνια αθωότητας και πολλές παιδικές αναμνήσεις.
Χρόνια φίλες, διαφορετικές οι ζωές μας, οι συνήθειες, οι ασχολίες, τα θέλω μας αλλά και οι απόψεις.Δραπετεύουμε για λίγο από την καθημερινότητά μας μετά από προτροπή της μιας από τις λίγες που είμαστε και η οποία μας μαζεύει κάθε χρόνο.(Να'ναι καλά!)
'Ολες εμείς που , όπου κι αν βρεθούμε αναστατώνουμε τους γύρω μας με τα γέλια και τα ξεφωνητά μας.Όλες εμείς που ερωτευτήκαμε, πληγωθήκαμε, δακρύσαμε, κάναμε μικρά ή μεγάλα ταξίδια στη ζωή μας , που ποτέ δεν είχαμε άλλοθι για τα λάθη μας, που αφεθήκαμε στο κύμα που μας παρέσυρε αλλά και που διεκδικήσαμε, χαρήκαμε, αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε ακόμη για τα απλά , τα καθημερινά πράγματα. Αυτά τα πράγματα που δεν είναι δεδομένα.Κι αυτό γιατί τα ωραιότερα πράγματα δεν είναι π ρ ά γ μ α τ α!
Μόνο για τη στιγμή αυτή!Να μαζευτούμε όποτε και όταν αυτό είναι δυνατό, να φάμε , να πιούμε, να αισθανθούμε, να ξεβρακώσουμε την ψυχή μας , να λέμε, να γελάμε, να μιλάμε για όλους και για όλα, μα κυρίως για τα δικά μας, άντρες , παιδιά, έρωτες, πολιτική, ακόμα και να τραγουδάμε, γιατί όχι;
Μικρές αποδράσεις από ό,τι μας καθορίζει.Αλλιώς δεν αντέχεται η ζωή.Θέλει κι αυτή το κατιτί της!Είναι ανάγκη επιτακτική!'Ετσι, ταξιδέψαμε στο παρελθόν ,μιλήσαμε για εμάς,για ό,τι μας βαραίνει αλλά και για ό,τι μας χαροποιεί.Για τις θεωρίες ,τα πιστεύω, τις αξίες αλλά και για τα όνειρα και τις προσδοκίες μας. Και προσπαθώντας κάπου να συναντήσουμε και το θεό καταλήξαμε στο συμπέρασμα:''Να'μαστε καλά, να περνάμε καλά, να συναντιόμαστε συχνά!''
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλες τις παιδικές μου φίλες!
