Και να που έφτασε κι αυτή η στιγμή...
Είναι μερικές φορές κάποιες στιγμές δύσκολες. Ενώ κρατάνε τόσο λίγο, σε πλημμυρίζουν με συναισθήματα που διαρκούν τόσο πολύ...
Σαν τη στιγμή του αποχαιρετισμού!
Σιχαίνομαι τους αποχαιρετισμούς. Πάντα τους σιχαινόμουν γιατί τους βίωσα έντονα στο πετσί μου. Χρόνια ολόκληρα αποχαιρετούσα ανθρώπους δικούς μου μέχρι που αυτό έγινε συνήθεια.Μια κακιά συνήθεια.Μα κάνε κι αλλιώς αν μπορείς.
''Πιο καλά να φύγω πριν σε δω να φεύγεις''.
Κάπου το διάβασα αυτό μα δε μπόρεσα ποτέ να το εφαρμόσω.Και τώρα πρέπει να αποχαιρετήσω κι εσένα.Και τι να πω;Δεν έχω τίποτα να σου πω, αφού όλα είναι μπερδεμένα στο μυαλό μου.Οι λέξεις δε βγαίνουν. Μόνο τα συναισθήματα κυριαρχούν.Μάτια και αγγίγματα όλα αποκαλύπτονται.Δάκρυα καυτά, πόνος, λυγμοί, στενοχώρια,μια απέραντη σιωπή και ύστερα τίποτα...ένα πελώριο κενό.
Α, ρε ΞΑ τι μας κάνεις ...'Ηταν ανάγκη να συμβεί αυτό;Ας το καταπιώ ! Πού θα πάει ,θα μου περάσει άλλωστε δε μπορείς να τα βάλεις με τη ζωή...έτσι είναι, το'χω πει πολλές φορές '' έρχεται όπως είναι κι όχι όπως την περιμένεις''.
Κι εσένα σχεδόν στα μισά του δρόμου,σου χτυπά την πόρτα δινοντάς σε μια ευκαιρία.Γιατί έτσι πρέπει να το δεις ,σαν ευκαιρία.
'Αρπαξέ την,ίσως σου βγει σε καλό.Ποτέ δεν ξέρεις.Αν και δε σε φοβάμαι εσένα...είσαι δυνατή...αντέχεις...
Όλα εξαρτώνται από σένα.Έχεις ακόμα καιρό.Δώσε όλη σου τη θετική ενέργεια , διώξε καθετί αρνητικό εκεί που θα πας και ο φόβος και ο πόνος θα χαθεί!
Ζήσαμε πολλές στιγμές,όμορφες και άσχημες!Κρατάω μόνο τις καλές και κράτα τες κι εσύ.Φύλαξέ τες μέσα σου και μην τις αφήσεις να χαθούν ποτέ.Ούτε λεπτό, μ'ακούς; Γιατί μ'αυτές θα πορεύεσαι και γιατί , όπου κι αν πας ,όσο κι αν αλλάξει η ζωή σου,πάντα η ίδια θα'σαι.Δεν αλλάζει δρόμο η καρδιά!
Κι εγώ θα είμαι πάντα εδώ να σε περιμένω μέχρι τη στιγμή που θα σε ξαναδώ!Γι'αυτό:''Μη φύγεις άμα δε γυρίσεις.''
Μάτια μου πάντα να χαμογελάς !
Σ'αγαπώ πολύ!
Καλό ταξίδι, καρδιά μου!
Είναι μερικές φορές κάποιες στιγμές δύσκολες. Ενώ κρατάνε τόσο λίγο, σε πλημμυρίζουν με συναισθήματα που διαρκούν τόσο πολύ...
Σαν τη στιγμή του αποχαιρετισμού!
Σιχαίνομαι τους αποχαιρετισμούς. Πάντα τους σιχαινόμουν γιατί τους βίωσα έντονα στο πετσί μου. Χρόνια ολόκληρα αποχαιρετούσα ανθρώπους δικούς μου μέχρι που αυτό έγινε συνήθεια.Μια κακιά συνήθεια.Μα κάνε κι αλλιώς αν μπορείς.
''Πιο καλά να φύγω πριν σε δω να φεύγεις''.
Κάπου το διάβασα αυτό μα δε μπόρεσα ποτέ να το εφαρμόσω.Και τώρα πρέπει να αποχαιρετήσω κι εσένα.Και τι να πω;Δεν έχω τίποτα να σου πω, αφού όλα είναι μπερδεμένα στο μυαλό μου.Οι λέξεις δε βγαίνουν. Μόνο τα συναισθήματα κυριαρχούν.Μάτια και αγγίγματα όλα αποκαλύπτονται.Δάκρυα καυτά, πόνος, λυγμοί, στενοχώρια,μια απέραντη σιωπή και ύστερα τίποτα...ένα πελώριο κενό.
Α, ρε ΞΑ τι μας κάνεις ...'Ηταν ανάγκη να συμβεί αυτό;Ας το καταπιώ ! Πού θα πάει ,θα μου περάσει άλλωστε δε μπορείς να τα βάλεις με τη ζωή...έτσι είναι, το'χω πει πολλές φορές '' έρχεται όπως είναι κι όχι όπως την περιμένεις''.
Κι εσένα σχεδόν στα μισά του δρόμου,σου χτυπά την πόρτα δινοντάς σε μια ευκαιρία.Γιατί έτσι πρέπει να το δεις ,σαν ευκαιρία.
'Αρπαξέ την,ίσως σου βγει σε καλό.Ποτέ δεν ξέρεις.Αν και δε σε φοβάμαι εσένα...είσαι δυνατή...αντέχεις...
Όλα εξαρτώνται από σένα.Έχεις ακόμα καιρό.Δώσε όλη σου τη θετική ενέργεια , διώξε καθετί αρνητικό εκεί που θα πας και ο φόβος και ο πόνος θα χαθεί!
Ζήσαμε πολλές στιγμές,όμορφες και άσχημες!Κρατάω μόνο τις καλές και κράτα τες κι εσύ.Φύλαξέ τες μέσα σου και μην τις αφήσεις να χαθούν ποτέ.Ούτε λεπτό, μ'ακούς; Γιατί μ'αυτές θα πορεύεσαι και γιατί , όπου κι αν πας ,όσο κι αν αλλάξει η ζωή σου,πάντα η ίδια θα'σαι.Δεν αλλάζει δρόμο η καρδιά!
Κι εγώ θα είμαι πάντα εδώ να σε περιμένω μέχρι τη στιγμή που θα σε ξαναδώ!Γι'αυτό:''Μη φύγεις άμα δε γυρίσεις.''
Μάτια μου πάντα να χαμογελάς !
Σ'αγαπώ πολύ!
Καλό ταξίδι, καρδιά μου!
