Εσύ μου έμαθες...

                         



Ε,ναι...Υπάρχουν και αυτές!Οι δύσκολες στιγμές.Σ'αυτές φαίνονται οι αντοχές...Σ'αυτές μπορεί και να λυγίσουν οι άνθρωποι.Έτσι άλλοι από αυτούς κλείνονται στον εαυτό τους ,άλλοι καταφεύγουν στην ποίηση,στη μουσική ή στη ζωγραφική.Και κάποιοι θα βρουν στο δρόμο τους αυτόν ή αυτήν που θα αποτελέσει το βάλσαμο στην ψυχή τους,να συναισθανθεί μαζί τους,να απαλύνει τον πόνο τους,να βιώσει την απόγνωσή τους και ίσως να βρει λύση στο πρόβλημά τους.Λέω ίσως γιατί κανείς δε μπορεί να σε βοηθήσει αν δεν το θελήσεις εσύ!Μία από αυτές ήμουν κι εγώ για σένα στις τελευταίες σου στιγμές.Και το έβλεπα αυτό,γιατί ήθελες να είσαι μαζί μου,με έπαιρνες τηλέφωνο και με έκανες να νιώθω ξεχωριστή επειδή μου έκανες χώρο στη ζωή σου.Έτσι άγγιζα την ψυχή σου και έπαιρνες δύναμη κι ενέργεια από μένα.Κι εγώ το ήθελα βέβαια  γι'αυτό ανταποκρινόμουν.Ήθελα όμως να μοιραστώ μαζί σου και τις καλές στιγμές,να γνωρίσω τις απόκρυφες γωνιές της ψυχής σου.Μα δεν πρόλαβα...πόσο άδικο θεέ μου!Και εγωιστικό!Καμιά φορά λέω μέσα μου ''καλύτερα''.Ίσως να πληγωνόμουν τόσο που να μη μπορούσα να επιστρέψω στον εαυτό μου.Όλα για κάποιο λόγο γίνονται τελικά.Όσοι έρχονται στη ζωή μας θέλουν κάτι να μας πουν,να μας μάθουν.Κι εσύ μου έμαθες...Μου έμαθες να νιώθω τα συναισθήματα στο μέγιστο βαθμό τους,μου ξύπνησες καινούρια ,μου έμαθες να ζω την κάθε στιγμή σαν να μη πρόκειται να υπάρξει άλλη.Να κάνω αυτό που θέλω ,τη στιγμή που το θέλω μ'ένα πάθος ανεξέλεγκτο και χωρίς να βάζω όρια και λογική.Χωρίς να σκέφτομαι το αύριο αν θα έρθει και τι θα φέρει.Και αν αυτό είναι ξαφνικό ή αναπάντεχο,καλό ή κακό ,ωραίο ή άσχημο.Αλλά με πλήγωσες...με πλήγωσες πολύ.Με πλήγωσες βαθιά.Άθελά σου ,βέβαια.Ξέρω πάντα ήμουν ευαίσθητη,ρομαντική και ονειροπόλα και από τη φύση μου ήθελα να ζω έντονα.Ήθελα να ζήσω έναν έρωτα μεγάλο και δυνατό κι έλεγα ''ας είναι και ''ανεκπλήρωτος'' ,αρκεί να τον ζήσω!Όμως μετά την απώλειά σου δεν τολμώ να κάνω τέτοιες σκέψεις.Η ίδια η ζωή σε προσγειώνει  και μάλιστα τόσο ανώμαλα που σταματάει ο χρόνος και βλέπεις τα πάντα αλλιώς.Μα συνεχίζεις να ζεις ,να είσαι εδώ ,να υπάρχεις ...κι όταν πατήσεις ξανά γερά στα πόδια σου,διεκδικείς και παλεύεις να γευτείς και να ζήσεις αυτά που θεωρείς πως η ζωή σου χρωστάει και ''ναι'' τα αξίζεις.Και έρχεται στο νου σου εκείνη η μικρή λέξη με την τόσο μεγάλη σημασία ''ΖΗΣΕ''.Ζήσε το ''τώρα'', ''φιλοσόφησε  αλλιώς τη ζωή Ειρήνη'' , μου'χες πει και μετά...έφυγες.

 
                      

Παράγοντας '' Τύχη ''

''Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτα''...Έτσι δε λένε κάποιοι;Άλλοι πάλι λένε πως ''η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς'' και άλλοι σε συμβουλεύουν '' πάρε την τύχη σου στα χέρια σου''.Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω τι πραγματικά ισχύει.Συχνά εύχομαι στους άλλους αυτό το γουστόζικο σλόγκαν που λέει '' Nα'χεις τύχη, να'χεις τύχη κι η ζωή να σου πετύχει'', άλλες πάλι φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου λέγοντας ''συν Αθηνά και χείρα κίνει''.

Μα στη ζωή τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένεις.Έτσι συνέβη και στη δική μου. Δε μπορώ να πω όμως πως δεν είμαι τυχερή.Μπορεί τύχη για κάποιους να είναι όταν εκεί που δεν περιμένεις να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό στο εθνικό λαχείο και η πιθανότητα μία  στο εκατομμύριο σου φαίνεται ουτοπία τελικά σε  διαλέγει. Ή ακόμα τύχη είναι να βρεις τον άντρα ή τη γυναίκα  των ονείρων σου ή  να αρπάζεις τις απίστευτες ευκαιρίες που σου δίνονται  και να πετυχαίνεις τους στόχους σου όσο απραγματοποίητοι κι αν σου φαίνονται.Επίσης, τυχερός θεωρείται  αυτός που έχει την υγεία του και όλο  το σύμπαν συνομωτεί για να του πάνε όλα τέλεια.

Η προσωπική μου άποψη πλησιάζει πιο πολύ τους αρχαίους Έλληνες,σύμφωνα με τους οποίους η  τύχη ήταν θεά, κόρη του Ερμή και  της Αφροδίτης.

Και για μένα τύχη είναι τα πρόσωπα, οι άνθρωποι γύρω μου.Οι ισχυροί δεσμοί που έχω αναπτύξει με τους ανθρώπους ,το δέσιμο.Αυτούς που εγώ θεωρώ δικούς μου ανθρώπους.Κατά αυτή την έννοια είμαι λοιπόν , πολύ τυχερή .Έχω δυο υπέροχους γονείς που είναι δίπλα μου, σε κάθε μου βήμα.Τις αδερφές μου που είναι οι προεκτάσεις μου, το δεξί και το αριστερό μου χέρι. Τα ανίψια μου που τόσο λατρεύω,η συνέχεια ,το μέλλον μας.Τους γαμπρούς μου,οι κολόνες του σπιτιού.Τους συναδέλφους μου ,οι συνοδοιπόροι στη δουλειά ,η καθημερινότητά μου.Τους συγγενείς μου ,οι δεσμοί αίματος.Και τέλος τους φίλους ,οι πολύτιμοι θησαυροί της καρδιάς μου,αυτοί που δίνουν χρώμα στη ζωή μου.

Μια και μιλάω όμως για τύχη να πω πως σήμερα ήταν μια τυχερή μέρα για μένα.Αυτό που λένε η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται,ήρθε κι έδεσε.Θες η  καλή διάθεση που είχα με το ξύπνημα της μέρας , θες ο αγιασμός των υδάτων, μέρα Θεοφανείων σήμερα με  απίστευτη ηλιοφάνεια ,μέρα γεμάτη φως και όρεξη για ζωή.Μια μέρα που  με έκανε να πιστέψω πως γίνονται και θαύματα.Ναι,τα θαύματα μέσα μας!Η καλή διάθεση,η ηλιοφάνεια στην ψυχή μας, ο τρόπος σκέψης ,η αξία που δίνουμε στη στιγμή,τα δυνατά συναισθήματα και άλλα πολλά.Μα και στο δρόμο μου κυριολεκτικά. Έχοντας λοιπόν την τύχη με το μέρος μου και  καθώς ανηφόριζα  με τις φίλες μου  προς την πλατεία του Μοναστηρακίου για τα διονυσιακά δρώμενα ,βρήκα 10 ευρώ.Ιδού και η απόδειξη.

Για μια στιγμή φώναξα  προς τους γύρω μου:''Παιδιά έχασε κανείς 10ευρο;'' γιατί  όσο μικρή αξία κι αν έχει ένα 10ευρο είμαι σίγουρη πως θα λείψει από αυτόν που έπεσε.Και αφού απάντηση δεν πήρα, ευθύς με χαρά και πολύ γέλιο ξεφώνισα ''κορίτσια κερνάω καφέ''!Εδώ το βρήκα ,εδώ ας μείνει...έτσι για το καλό!Έγραψα λοιπόν και την ημερομηνία για να θυμάμαι τη μέρα αυτή και είπα:''Ας είμαστε αισιόδοξοι και ας πιστέψουμε σε θαύματα'!Γιατί όπως λέει και το τραγούδι τα θαύματα δεν είναι σπάνια αν έχεις μάτια να τα δεις.