ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

                19 ΜΑΙΟΥ  ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ


   Σαν σήμερα 19 Μαϊου ημέρα μνήμης του  Ποντιακού Ελληνισμού,ο χρόνος μας μεταφέρει νοερά σε μέρη όπου έζησαν οι πρόγονοί μας,σε πατρίδες που παραμένουν ζωντανές στην καρδιά μας.

  Σινώπη,Αμάσεια,Ματσούκα,

Σούρμενα,Αργυρούπολη,Σά-

ντα,Τραπεζούντα,Κερασού-

ντα,Σαμψούντα και άλλες 

πολλές.Πόλεις με εκρηκτική

ανάπτυξη και μεγαλοπρέπεια.

Γι' αυτό στο σχολείο μας σήμερα τιμούμε και μνημονεύουμε το κομμάτι αυτό της 
ελληνικής ιστορίας με το δικό μας τρόπο.

 Αφιερώσαμε, λοιπόν, ένα δίωρο σε μια μικρή εκδήλωση που κάναμε με τα παιδιά για τη γενοκτονία των Ποντίων μια και σχεδόν όλοι οι μαθητές του σχολείου μας έχουν ρίζες  ποντιακές.

Ο διευθυντής του σχολείου μας αναφέρθηκε σε ιστορικά γεγονότα ,σε πρόσωπα σημαντικά, όπως ο Διογένης, ο Στράβωνας, ο Αλέξανδρος και ο Δημήτριος Υψηλάντης και μας μίλησε για τους πρόσφυγες και την  προσφορά τους στο ελληνικό κράτος.
                           

Αναφερθήκαμε στον όρο ''γενοκτονία'' ,είδαμε δύο βιντεάκια σχετικά με την ποντιακή γενοκτονία,διαβάσαμε και ακούσαμε συγκλονιστικές μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τα γεγονότα.Τα παιδιά απαγγέλοντας ποιήματα και χορεύοντας ποντιακούς χορούς μας εξέπληξαν ευχάριστα.

  





   






Ανέφεραν τις εντυπώσεις τους και όλα όσα είδαν και άκουσαν τα αποτυπώσανε σ'ένα κομμάτι χαρτί.

''   ΠΟΝΤΟΣ ΕΝ 

ΑΣΡΟΝ ΦΩΤΕΙΝΟΝ

ΟΨΕ ΟΣΗΜΕΡΟΝ 

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ''

 

                                                                                                                                                                      

Την πατρίδα'μ έχασα...

ΘΥΜΟΣ

Αφιερωμένο σ'ένα φίλο που ''έφυγε νωρίς''.

ΠΟΙΟΣ τη λάμψη απ'τα μάτια σου πήρε;

ΠΟΙΟΣ το χαμόγελο απ'τα χείλη σου έσβησε;

ΠΟΙΟΣ τον ήχο της φωνής σου έπαψε;

ΠΟΙΟΣ το βλέμμα των ματιών σου πάγωσε;

ΠΟΙΟΣ το άγγιγμα του κορμιού σου μούδιασε;

ΠΟΙΟΣ την κόμη των μαλλιών σου ανακάτεψε;

ΠΟΙΟΣ την αύρα απ'την τρέλα σου ζήλεψε;

ΠΟΙΟΣ το χείμαρο των λόγων σου ξέχασε;

ΠΟΙΟΣ τα όνειρά σου στέρησε;

ΠΟΙΟΣ τον πολύτιμο χρόνο σου έκλεψε;

ΠΟΙΟΣ τις σκέψεις του μυαλού σου θόλωσε;

ΠΟΙΟΣ το όνομά σου απ'τη μνήμη του διέγραψε;

ΠΟΙΟΣ το γέλιο,τη χαρά σου δε μοιράστηκε;

ΠΟΙΟΣ τα δάκρυα απ'τα μάτια σου δε σκούπισε;

ΠΟΙΟΣ τον πόνο της ψυχής σου δε γιάτρεψε;

ΠΟΙΟΣ τους φόβους σου δεν ηρέμησε;

ΠΟΙΟΣ τις προσευχές σου δεν άκουσε;

ΠΟΙΟΣ τις στιγμές της μοναξιάς σου δε γέμισε;

ΠΟΙΟΣ τη δυστυχία σου δεν ένιωσε;

ΠΟΙΟΣ τους χτύπους της καρδιάς σου σταμάτησε;

ΠΟΙΟΣ την ψυχή σου στο διάβολο πούλησε;

ΠΟΙΟΣ την ευτυχία απ'τα σπλάχνα σου ξερίζωσε;

ΠΟΙΟΣ το νήμα της ζωής σου έκοψε;

Θεέ  μου , πώς  ν' αντέξω;

                                                

ΑΠΩΛΕΙΑ

       Λένε πως η πιο δυνατή στιγμή της μέρας είναι όταν το μυαλό κάνει την καρδιά να κλάψει..Υπάρχουν κάτι στιγμές, πανάθεμά τες.Νιώθεις πόνο, οργή, θυμό και δε μπορείς να κάνεις πλέον τίποτε γι'αυτό.Ξέρεις πότε;'Οταν ''φεύγουν'' οι άνθρωποι.Ιδιαίτερα οι νέοι.Σήμερα ''έφυγε'' ένας ακόμα.Σίγουρα όλοι έχουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο,φίλο ή συγγενή ή ακόμα και κάποιον γνωστό που ''έφυγε'' νωρίς,έφυγε άδικα.                                                      Είναι η κακιά στιγμή,είναι το απροσδόκητο της μέρας,το αναπάντεχο της ζωής,είναι ο θεός που έχει λόγο να κάνει κάτι τέτοιο,δεν ξέρω.Αυτό που ξέρω είναι ότι πονάς...πονάς πολύ.Πονάς για μέρες ,εβδομάδες, μήνες, χρόνια,ώσπου στο τέλος συμφιλιώνεσαι με την ιδέα της απώλειας και μαθαίνεις να ζεις μ'αυτό.'Αλλωστε η ζωή δεν έρχεται όπως την περιμένεις, αλλά όπως είναι.Το μόνο που σου μένει είναι να θυμάσαι.Να θυμάσαι και να εύχεσαι κάθε στιγμή,κάθε λεπτό,τη σωτηρία,την ανάπαυση  της ψυχής τους.                                                                                                                  Καλά  ταξίδια, λοιπόν, σ'αυτούς που ''έφυγαν''.Ας ταξιδεύει η ψυχή τους ελεύθερα!