Λένε πως η πιο δυνατή στιγμή της μέρας είναι όταν το μυαλό κάνει την καρδιά να κλάψει..Υπάρχουν κάτι στιγμές, πανάθεμά τες.Νιώθεις πόνο, οργή, θυμό και δε μπορείς να κάνεις πλέον τίποτε γι'αυτό.Ξέρεις πότε;'Οταν ''φεύγουν'' οι άνθρωποι.Ιδιαίτερα οι νέοι.Σήμερα ''έφυγε'' ένας ακόμα.Σίγουρα όλοι έχουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο,φίλο ή συγγενή ή ακόμα και κάποιον γνωστό που ''έφυγε'' νωρίς,έφυγε άδικα. Είναι η κακιά στιγμή,είναι το απροσδόκητο της μέρας,το αναπάντεχο της ζωής,είναι ο θεός που έχει λόγο να κάνει κάτι τέτοιο,δεν ξέρω.Αυτό που ξέρω είναι ότι πονάς...πονάς πολύ.Πονάς για μέρες ,εβδομάδες, μήνες, χρόνια,ώσπου στο τέλος συμφιλιώνεσαι με την ιδέα της απώλειας και μαθαίνεις να ζεις μ'αυτό.'Αλλωστε η ζωή δεν έρχεται όπως την περιμένεις, αλλά όπως είναι.Το μόνο που σου μένει είναι να θυμάσαι.Να θυμάσαι και να εύχεσαι κάθε στιγμή,κάθε λεπτό,τη σωτηρία,την ανάπαυση της ψυχής τους. Καλά ταξίδια, λοιπόν, σ'αυτούς που ''έφυγαν''.Ας ταξιδεύει η ψυχή τους ελεύθερα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου